Maya Plisetskaya, biografia, aktualności, zdjęcie!

Biografia Mayi Plisetskaya

Maya Plisetskaya zapisała, że ​​rozproszy swój kurz nad Rosją. Przeżyła długie i satysfakcjonujące życie. Baletnica Prima w Teatrze Bolszoj w ZSRR i światowej sławy baletnica stała się symbolem jej epoki, punktem odniesienia i przykładem do naśladowania.

Rodzina i dzieciństwo Mayi Plisetskaya

Maya Mikhailovna Plisetskaya urodziła się w Moskwie, w ogromnej żydowskiej rodzinie. Po 6 latach urodził się jej średni brat Aleksander, który później został choreografem, a sześć lat później jej młodszy brat, Azari, przyszły choreograf.

Maya Plisetskaya z mamą i tatą

Miała 11 wujków i ciotek, a wszystkie łączyły się z baletem i tańcem. Na przykład wujek Asafa Messerera był wirtuozem i doskonałym nauczycielem.
Matka przyszłej wielkiej baletnicy Rachel Messerer (z domu) była gwiazdą "Wielkiego filmu niemego". Przyciągnęła uwagę widzów i reżyserów. Ze względu na swój charakterystyczny wygląd: ciemne włosy i orientalne rysy, często odgrywała rolę uzbeckich kobiet. To prawda, kariera aktorki musiała opuścić z powodu męża i dzieci.

Rodzina Mai Plisetskaya: z mamą i bratem

Ale ojciec Majów, Michael Emmanuilovich zajmował stanowiska ekonomiczne i dyplomatyczne. Początkowo pracował w komitecie wykonawczym, a następnie w komisariatach spraw zagranicznych i handlu zagranicznego. Ojciec przyszłej gwiazdy brał również udział w produkcji filmów, gdzie poznał swoją przyszłą żonę.
W 1932 r. Został wyznaczony do kierowania kopalniami węgla na Svalbardzie, a cała rodzina musiała się przeprowadzić. Tam pełnił jednocześnie funkcję Konsula Generalnego ZSRR.

Maya Plisetskaya w młodości

Właśnie na wyspie Spitsbergen na scenie pojawiła się mała Maya. Zagrała swoją pierwszą rolę w operze "Syrenka" Dargomyzhsky'ego. Od tego momentu dziecko nie mogło usiedzieć w miejscu i zaczęło po prostu marzyć o scenie i występach publicznie. Wydawało się, że przygotowuje się na genialną przyszłość i ciągle śpiewa, tańczy, improwizuje. W rodzinie zdecydowano się na powrót do Moskwy, by dać wierność szkole choreograficznej. Siedmioletnia Maya została przydzielona do klasy byłej solistki Teatru Bolszoj, Evgenia Dolinskaya.
W maju 1937 r. Funkcjonariusze KGB zabrali ojca Mai, a rok po jego aresztowaniu zastrzelili go, podejrzewając o szpiegostwo. Kilka miesięcy później również jego żona Rachel została aresztowana.Stało się to tuż przy Teatrze Bolszoj, w czasie, gdy Śpiąca Królewna była na scenie, a ciotka przyszłej baletnicy Sulamith wystąpiła. Rachel Plisetskaya-Messerer otrzymała 8 lat więzienia za żonę wroga ludu. Ona i jej nowo narodzone dziecko (najmłodszy syn Azarii) umieściły żony zdrajców z Ojczyzny w obozie Akmola. Tylko dzięki staraniom bliskich krewnych, została najpierw przeniesiona do wolnej osady w Shymkent. I dopiero w 1941 roku jej wyrok został złagodzony i pozwolono mu wrócić do Moskwy.

Balerina Maya Plisetskaya

Środkowy syn, Alexander, był chroniony przez wujka Asafa, a 12-letnia Maya została adoptowana przez ciocię Shulamith. Przyjazny krewny przyjął jej osieroconą siostrzenicę, aby nie została wysłana do sierocińca. Jednak, jak później przyznała Maya Mikhailovna, ciotka nie zrobiła nic dobrego dla swojej siostrzenicy. Żądała, aby dziewczyna była jej wdzięczna i często ją upokarzała.

Początek kariery Mayi Plisetskaya

Pierwszy znaczący występ w Teatrze Bolszoj w Maya Plisetskaya odbył się w przededniu brzemiennego dla Związku Radzieckiego dnia. Niecały dzień przed początkiem Wielkiej Wojny Ojczyźnianej odbył się koncert dyplomowy szkoły choreograficznej na scenie filii Państwowego Akademickiego Teatru Bolszoj.
Maya Plisetskaya - The Swan (film-balet 1975)
Ale wojna dostosowała się do losu prima. Od września 1941 r. Rodzina Majów Plisetskaya została ewakuowana do Swierdłowska. Niestety, w mieście nie można było kontynuować nauki ani pójść na balet.
Aby ukończyć studia, 16-letnia dziewczyna postanowiła uciec do Moskwy, gdzie nawet podczas wojny kontynuowano zajęcia w Moskiewskiej Szkole Choreografii. Ponownie została zapisana, ale tym razem - od razu do klasy seniorskiej na kurs Elizaveta Gerdt i Maria Leontyeva. W 1943 r. Szkolenie zostało zakończone, a Maya natychmiast została przyjęta do sztabu Teatru Bolszoj.

Maya Plisetskaya i Yves Saint Laurent

Już od pierwszych kroków na scenie Teatru Bolszoj ukazała się indywidualność Majów, jej ekspresyjność i dynamika tańca oraz szczególna pasja. Sukces nie trwał długo. Plisetskaya otrzymała wyróżnienie w balecie "Chopiniana", w którym wykonała mazurek. Każdy skok Mai wywołał nieustanny aplauz.
Dziewczyna uwielbiała tańczyć, ale nie chciała pracować. Dużo później zaczęła rozumieć, jak ciekawa i twórcza może być codzienna praca baletnicy. Ścieżkę do szczytów kariery Plisetskiej można jeszcze porównać ze schodami wspinaczkowymi: stopniowo zbliżała się ona do głównych partii.Na przykład w balecie z zasłoną do spania była pierwszą wróżką Lilac, następnie wróżką Violant, a następnie Aurorą. W Don Kichot tancerka tańczyła prawie wszystkie imprezy dla kobiet i wreszcie dostała rolę Kitri.
Maya Plisetskaya - Raymond, 1959
W 1948 r. Maya tańczyła Giselle w balecie o tym samym tytule. A po tym, jak Galina Ulanova opuściła teatr dla zasłużonego odpoczynku, Plisetskaya stała się prima baleriną i otrzymała partie solowe. Jego unikalny styl tańca, elastyczność, plastyczność i wdzięczny ruch rąk są rozpoznawane na całym świecie. Stworzyła swój unikalny styl baletu, który zdobył światową sławę.
To prawda, że ​​nie wszystko poszło gładko w karierze tancerza. Z głównym choreografem Teatru Bolszoj, Jurijem Grigorowiczem, nie mogła się dogadać, a z biegiem lat ta konfrontacja nasila się.

Galina Ulanova i Maya Plisetskaya podczas próby. 1969

W 1956 roku trupa teatralna wyjechała do Anglii po raz pierwszy za granicą, ale Maya Plisetskaya nie otrzymała pozwolenia na opuszczenie kraju. Próbowali oskarżyć ją o szpiegostwo, a przez następne pięć lat ograniczała się do podróży zagranicznych. Ale balerina z powodzeniem koncertowała w kraju, zdobywając miłość swoich rodaków.W 1959 r. Plisetskaya otrzymała tytuł Artysty Ludowego ZSRR.

Kariera filmowa Mayi Plisetskaya

W 1952 r. Maya Plisetskaya po raz pierwszy pojawiła się w kinie. Można ją zobaczyć w filmie "Wielki koncert" Very Stroevoy. Potem poszło za rolą w baletach filmowych: "Jezioro łabędzie", "Opowieść o Garbusie" i "Anna Karenina". Przyjmę Wielkiego zaproszonego do opery "Khovanshchina". Balerina brała także udział w adaptacji Isadory, Bolero, The Seagull, The Lady with the Dog. W 1974 r. Została zaproszona wraz z solistą Teatru Bolszoj Bogatyrewem na telenomer Nokturnu do muzyki Fryderyka Chopina z baletu V Night przez choreografa Jerome Robbinsa.
Maya Plisetskaya - Bolero
W 1968 roku baletnica zagrała Betsy w filmowej adaptacji powieści "Anna Karenina" Zarkhi. Plisetskaya doskonale poradziła sobie z pracą, pomimo różnicy w pracy na scenie teatralnej i na planie. W niektórych filmach miała nawet role z tekstem. Na przykład w baletach Bejart. Plisetskaya wystąpiła również w roli Desire w filmie Czajkowskiego "Talankina". Następnie Vaitkus zaprosił tancerza do roli muza Churlionisa w obrazie "Zodiak".
W 1976 roku aktorka zagrała gwiazdę baletu w telewizyjnym filmie "Fantasia" opartym na opowieści Turgieniewa "Wiosenne wody". Rola Polozova odniosła znakomite sukcesy. Duety choreograficzne zostały wystawione przez choreografa Elizarieva.

Dieta Maya Plisetskaya jest prosta - nic nie jest

Po filmach fabularnych zaczęto kręcić filmy dokumentalne. Główną rolę ponownie zdobyła Plisetskaya. Artyści telewizyjni zaczęli interesować się losem artysty, rozwojem kariery, różnymi aspektami jej osobistego i twórczego życia. Najjaśniejsze filmy dokumentalne o Majowie Michajłownej: "Maya Plisetskaya. Znajomość i obcy" i "Maya Plisetskaya". Ponadto, poświęcony jest jej film "Maya" w reżyserii Sakagushiego dla japońskiej telewizji i "Maya Plisetskaya" w reżyserii Delyusha dla Francuzów. Na taśmie "Maya Plisetskaya assoluta" pokazał baletnicę w tańcu i niezmiennie były to "łabędzie" ruchy ramion, które uwielbiały Mayę całemu światu.

Przy wzroście 167 cm masa Mayi Plisetskaya wynosiła od 49 do 58 kg

Jednak sama Maya uważa, że ​​należy tańczyć z całym ciałem. Należy zaangażować stopy, głowę, ciało i, oczywiście, ręce. "Ważne jest, aby tańczyć muzykę, a nie muzykę" - mówi baletnica. Twórcze motto celebryty można opisać w następujący sposób: nie naśladuj nikogo, zamieniaj ruchy w muzykę. Nawiasem mówiąc, w tańcu Mayi Plisetskaya szkice wykonane przez jej poprzedników nigdy nie były widziane. Balerina zawsze reagowała na solo instrumentów muzycznych i podkreślała akcenty, czasem z ruchem brwiowym lub spojrzeniem.Kariera taneczna Mayi Mikhailovna okazała się zaskakująco długa - opuściła scenę dopiero w wieku 65 lat.

Dalsza kariera Mayi Plisetskaya

Ballerina występowała nie tylko na scenie teatru, ale także pełniła rolę reżysera. W Teatrze Bolszoj pełniła funkcję choreografa Anny Kareniny Rodiona Shchedrina (1972, z N. I. Ryzhenko i V. V. Smirnova-Golovanova), The Seagull (1980), The Lady with the Dog (1985). ). I sama wykonywała w nich główne imprezy dla kobiet.

Balerina Maya Plisetskaya i jej brat Azaria

Styl tańca baleriny stał się ogólnie przyjętym kanonem. Nieoczekiwany zwrot losu Primy nastąpił w 1983 roku. Zaproponowano jej kierownictwo artystyczne baletu rzymskiego Teatru Opery i Baletu. W tym poście Maya miała półtora roku, okresowo przyjeżdżała do Rzymu. Założyła "Raymond" na otwarty etap w Termes of Caracalla, przedstawiła jej "Isadora" i zorganizowała "Fedrę".
W 1985 roku Plisetskaya otrzymała tytuł Bohatera Pracy Socjalistycznej. Od 1988 do 1990 roku kierowała Hiszpańskim Baletem Narodowym w Madrycie. Dla hiszpańskiej trupy wznowiła balet "Futile Precaution" Petera Gertela (choreograf - Alexander Gorsky) i wprowadziła do repertuaru "Carmen Suite". Tutaj rozpoczęła współpracę z Montserrat Caballe.Na sugestię tego ostatniego, Plisetskaya wykonał w inscenizacji balet operowy Giacomo Puccini "Vilisa". Balerina tańczyła także "The Dying Swan" przy akompaniamencie żywego głosu śpiewaczki operowej.

Maya Plisetskaya i jej mąż Rodion Szczedrin

W 1988 r. Maya Plisetskaya wystąpiła w roli tytułowej, wystawionej specjalnie dla niej przez dyrektora artystycznego trupy flamenco José Granero, w balecie "Maria Stuart" Emilio de Diego.
W styczniu 1990 roku Plisetskaya zatańczyła swój ostatni występ w Teatrze Bolszoj. Stali się "Panią z psem". Balerina musiała opuścić Teatr Bolszoj z powodu nieporozumień z dyrektorem artystycznym, kontynuując od samego początku swojej kariery.
Ale baletnica nie opuściła sceny, ale nadal brała udział w koncertach i prowadziła kursy mistrzowskie. W latach 90. Plisetskaya kontynuowała współpracę ze światowej sławy choreografami: z baletem Marsylia Rolanda Petita i baletem XX wieku Maurice'a Bejarta. W 1992 roku, w teatrze Espace Pierre Cardin, Plisetskaya wykonał główną rolę na premierze baletu Mad of Chaillot do muzyki Shchedrina. I świętowała swoją 70. rocznicę na scenie, wykonując numer "Ave Maya", wystawiony dla niej przez Maurice'a Bejart'a.

Maya Plisetskaya nie miała dzieci, oddała się baletowi

Mimo zaawansowanego wieku, tancerka baletowa była aktywna w działaniach społecznych. W 1994 roku zorganizowała międzynarodowy konkurs baletowy o nazwie Maya i był przewodniczącym jury konkursu. Rok później została wybrana na honorową przewodniczącą trupy Imperialnego Baletu Rosyjskiego.

Życie osobiste Mayi Plisetskaya

Jako gwiazda Teatru Bolszoj Maya była otoczona przez wielu mężczyzn. Pisała o swoich powieściach z solistami baletu Wiaczesławem Golubinem i Esfendyarem Kashanim. Balerina dwukrotnie wyszła za mąż.

Maya Plisetskaya i Maris Liepa

Jej pierwszy mąż, Maris Liepa, był także solistą i tancerzem. Pobrali się w 1956 roku, ale rozwiedli się po trzech miesiącach.
Z drugim współmałżonkiem, Rodionem Shchedrinem, Maya poznała Lily Brik. Balerina i kompozytor nie wydawali się bardzo zainteresowani sobą. Plisetskaya była siedem lat starsza od Shchedrina. Zaledwie trzy lata po tym, jak się spotkali, zaczęli spotykać się i spędzać wakacje w Karelii. A jesienią 1958 r. Pobrali się.

Maya Plisetskaya i jej mąż Rodion Szczedrin

"Przedłużył moje twórcze życie o co najmniej dwadzieścia pięć lat" - powiedziała Plisetskaya o swoim mężu. A małżonek wspierał ją we wszystkim i bronił jej interesów przed rządem sowieckim.Dzięki jego staraniom prima miało okazję wyjechać za granicę.
To prawda, że ​​pomimo szczęśliwego życia rodzinnego para nigdy nie miała dzieci. Szczękin protestował, ale Maya nie odważyła się urodzić dziecka i opuścić scenę. Jej mąż usprawiedliwiał ją, mówiąc, że balet zapewnia cudowną sylwetkę, a po porodzie postać każdej kobiety nieuchronnie się zmienia. Wiele baletnic, przekonywał, straciło swój zawód z powodu ciąży.

Ostatnie lata życia Mayi Plisetskaya

W 1993 r. Maya Plisetskaya została honorowym profesorem na Moskiewskim Uniwersytecie Państwowym.
Rok później wydała autobiograficzną książkę "I, Maya Plisetskaya". Kolejna książka ukazała się dopiero w 2007 roku w formie wspomnień "Trzynaście lat później: Wściekłe notatki w trzynastu rozdziałach". Trzy lata później opublikowała książkę "Reading my life ...".

Ilustracja do książki "I, Maya Plisetskaya"

A w 2000 roku, w wyniku badania Fundacji Opinii Publicznej, została wybrana osobą roku w dziedzinie nauki, kultury i sztuki. Tak objawiła się popularna miłość.
Od początku lat 90. do ostatnich dni życia jej prima i jej mąż mieszkali w Monachium. Tam zostali zmuszeni do spowodowania problemów zdrowotnych.Lekarze, którzy pomogli Mai Mikhailovnie pozostać w formie, znaleziono tylko w Niemczech. Również w 1993 r. Para otrzymała obywatelstwo litewskie.

Baletnica Maya Plisetskaya zyskała światową sławę

Plisetskaya sama żałowała, że ​​w ostatnich latach rzadko musiała wracać do domu. Od czasu do czasu uczestniczyła w konkursach baletowych i pojawiała się w rocznicach swoich kolegów w warsztatach.

Śmierć Mayi Plisetskaya

Maya Mikhailovna Plisetskaya zmarła 2 maja 2015 r. W Monachium, w wieku 90 lat, z powodu masywnego zawału mięśnia sercowego. Pożegnanie z baletnicą odbyło się w Niemczech i zgodnie z wolą popiół Plisetskaya zostanie połączony z prochami Rodiona Szczedrina, po jego śmierci i rozproszeniu nad Rosją.
Śmierć Mayi Plisetskaya była stracona dla całego świata.
Pierwotnie w dniu 20 listopada 2015 r. Teatr Bolszoj miał zorganizować twórczy wieczór z okazji rocznicy powstania gwiazdy, z okazji 90. rocznicy jej powstania. Dziś tego dnia zorganizowany zostanie wieczór pamięci dla wielkiej baleriny.

Maya Plisetskaya Awards

Maya Plisetskaya ma niezliczone nagrody. W 1959 roku otrzymała tytuł Artysty Ludowego ZSRR. Jest także Honorową Artystką i Artystą Ludowym RSFSR.W 1985 roku otrzymała tytuł Bohatera Pracy Socjalistycznej.

Maya Plisetskaya mieszkała balet do jej ostatnich dni

Ballerina - pełnoprawny Order Orderu Zasługi dla Ojczyzny, dowódca Orderu Sztuki i Literatury (Francja), dowódca Orderu Wielkiego Księcia Litewskiego Gediminasa, ma Order Lenina, Order Legii Honorowej (Francja), Nagroda Lenina, Wielki Krzyż Komandorski Orderu Usług Litwa ", Zakon Wschodzącego Słońca, III stopień (Japonia), Zakon Isabella Catholic.