Tryb grupowy Depeche - kompozycja, fotografia, teledyski, słuchanie piosenek

Biografia Depeche Mode

British Depeche Mode - jeden z najbardziej znanych w świecie grup nowej fali, prowadzący działalność od wczesnych lat 80-tych. Twórczość kolektywu z muzyczną dominantą syntezatorów można zaliczyć do gamy synthpop. Ich prace śledzą wpływ wielu różnych muzyków: Davida Bowie, Kraftwerks, The Clash, Elvisa Presleya, The Velvet Underground i autentycznych wykonawców bluesowych. Przez lata istnienia Depeche Mode była wielokrotnie balansowana na pograniczu różnych stylów i idoli nastoletniej muzyki pop, jak nazywano ją u zarania kariery, przekształcona w kolektyw z ponurą estetyką, ostrymi tekstami społecznymi i pewną zasłoną tajemnicy.

Kultowa grupa elektroniczna Depeche Mode

Historia grupy

Depeche Mode rozpoczął się w Basildon, w Wielkiej Brytanii, Essex, w 1977 roku, kiedy Andrew Fletcher i Vince Clarke, obaj fani The Cure, stworzyli grupę No Romance w Chinach. Clark śpiewał i grał na gitarze, a Fletcher grał na basie. W 1978 roku inny przyszły członek grupy i szkolny kolega Fletchera, Martin Gore, wystąpili z akustycznym duetem "Norman and the Worms". W marcu 1980 r. Cała trójka stworzyła grupę Composition of Sound, a właściwie poprzednika Depeche Mode. Gore został umieszczony za kluczami syntezatora, a Fletcher i Clark zachowali swoje "posty" jako gitarzysta i basista.

Młody Depeche Mode - z Vince'em Clarke'em

Początkowo nagrali muzykę w stylu punkowym lat 70., która już traciła popularność. Jednak wkrótce po wrażeniu grupy synthpopów OMD, Vince i Andrew postanowili zmienić gitary na syntezatory i grać muzykę elektroniczną. Przyjaciele dostali pracę, aby zarobić na nowych narzędziach. Kilka miesięcy później poznali Dave'a Gahana i zainspirowani jego występem "Heroes" David Bowie, zostali zaproszeni do dołączenia do grupy dla wokalisty.
Tak powstało Depeche Mode, które wzięło swoją nazwę od popularnego francuskiego magazynu o modzie (ze starego języka francuskiego, co tłumaczy się jako "Latest Fashion News").
Pierwszy koncert odbył się w szkole, w której studiowali Gore i Fletcher. Na tym historycznym wydarzeniu w szkole wciąż znajduje się tablica pamiątkowa. Następnie muzycy nagrali taśmę demo, która została agresywnie odrzucona przez kilka wytwórni. Później muzycy zrozumieli: błąd polegał na tym, że nie wysłali taśm przez pocztę, ale przynieśli je osobiście. W tym samym 1980 roku Depeche Mode nagrało piosenkę "Photographic" do kolekcji "Some Bizzare Album", wydanej pod patronatem niezależnej wytwórni Some Bizzare Records.

Muzycy wolą syntezatory od instrumentów na żywo

Główne etapy kreatywności

Na koncercie w Kenning Town, gdzie Depeche Mode grało na rozgrzewce od Fad Gadget, znanej w całej Wielkiej Brytanii, usłyszał o nich przedstawiciel wytwórni Mute Records, Daniel Miller. Złożył propozycję współpracy, czego rezultatem był wydany w lutym 1981 r. Singiel Dreaming of Me, który zawierał także piosenkę Ice Machine. Singiel zajął 57. miejsce na krajowych listach brytyjskich.

Depeche Mode, zanim stał się sławny

Potem następowały single New Life (11 miejsce) i Just Can not Get Enough (8 miejsce), aw listopadzie ujrzało światło samego albumu, zatytułowane "Speak & Spell", które zajęło dziesiąte miejsce na brytyjskich listach przebojów. Nazwa płyty nawiązuje do elektronicznej zabawki popularnej w tamtych latach, która reprezentowała klawiaturę z literami i głośnikiem, który wyrażał wszystko, co zostało naciśnięte.
Pierwszy film w trybie Depeche - po prostu nie może wystarczyć
Recenzje "Speak & Spell" były kontrowersyjne, ale nadal raczej przychylne, chociaż publikacja muzyczna The Rolling Stone nazywa album "slipem". Jednak udany debiut był przyczyną pierwszych nieporozumień między członkami zespołu. Autor większości zawartych w nim utworów Vince Clark skrytykował elektroniczny kierunek, w którym zespół się rozwinął, a pod koniec 1981 roku opuścił Depeche Mode, później występując jako duet Yazoo i Erasure.

Widzowie na koncercie Depeche Mode w Cardiff, 1982

Został zastąpiony przez znanego na scenie klawiszowca Alana Wildera, który jednak zaczął uczestniczyć w grupie dopiero od 1983 roku, pisząc jednocześnie dwie piosenki na trzeci album.

Alan Wilder zastąpił Vince'a Clarke'a w 1981 roku

W styczniu wydano singiel "See You" pod względem wykresów, które pomijały wszystkie poprzednie napisane przez Clarka. We wrześniu ukazał się drugi album grupy "A Broken Frame". Wszystkie piosenki dla niego zostały napisane przez Martina Gore'a.

Epoka Depeche Mode "A Broken Fame" (1982)

Kiedy w 1983 roku grupa rozpoczęła pracę nad trzecim albumem, zmieniła zarówno studio, jak i producenta. W tym samym czasie zmieniła się jej stylistyka muzyczna, co było spowodowane wpływem grupy przemysłowej "Einstürzende Neubauten" - Martin Gore odwiedził ich koncert i pomyślał o możliwości przeniesienia tego gatunku do muzyki pop. Dlatego na płycie "Construction Time Again" porusza ostre problemy społeczne i polityczne. Gore odbył podróż do Tajlandii, która spotkała go ze straszliwym ubóstwem.

Trzeci album Depeche Mode okazał się bardzo towarzyski.

Album otrzymał bardzo dobre recenzje od krytyków, a utwór "Everything Counts", skierowany do chciwych korporacji, został uznany za najlepszy w historii Depeche Mode.

Depeche Mode został stworzony przez Martina Gore'a.

W marcu 1984 roku grupa wydała pierwszy singiel, który stał się znany na całym świecie - "People Are People". Został 13. na liście przebojów w USA, 4. w Szwajcarii i Wielkiej Brytanii, a pierwszy w Niemczech. Wrzesień 1984 to data wydania kolejnego albumu "Some Great Reward", który wszedł do pierwszej dziesiątki list przebojów wielu europejskich i amerykańskich krajów. Dzięki studenckiemu radiu zespół ma wielu fanów w Ameryce.
W marcu 1986 r. Ukazał się piąty album "Black Celebration". Jego styl, bardziej ponury i niespokojny, różni się od "industrialnego popu" z poprzednich dwóch płyt. Depeche Mode zaczęło kojarzyć się z subkulturą gotycką, która zyskiwała popularność tylko w Ameryce.

Styl Depeche Mode robi się ciemniejszy pod koniec lat 80-tych

Pod koniec tego samego roku zespół poznał Antoniego Korbeina, reżysera i fotografa z Holandii. Rozpoczęła się ich współpraca, która trwa już ponad trzydzieści lat. Jego pierwszym etapem był singiel z kwietnia 1987 roku, Strangelove, wideo, do którego nagrał Corbein. W lecie pojawił się teledysk do piosenki Never Let Me Down Again, poprzedzającej nowy album "Music for the Masses".
Depeche Mode - Strangelove (pierwszy klip zespołu z Anton Corbijn)
Nazwa "Music for the Masses", czyli "Music for the masses", jak twierdzili członkowie zespołu, to żart: "Wszyscy mówią, że powinniśmy tworzyć bardziej komercyjną muzykę.Właśnie dlatego wybraliśmy tę nazwę. W istocie masowy słuchacz nie byłby raczej kontem tej "muzyki". Nawiasem mówiąc, podczas pracy nad albumem producent grupy Daniel Miller dobrowolnie wycofał się ze swoich obowiązków i przekazał tę koncepcję samym muzykom.

W 1987 roku grupa zagrała 101 koncert

Jesienią 1987 roku grupa wyruszyła w światową trasę "For The Masses", która trwała do lata 1988 roku. Zakończył się 101 koncertem z rzędu w historii grupy, który odbył się 18 czerwca w kalifornijskim mieście Pasadena. Podczas koncertu nagrano album koncertowy "101", a fragmenty nakręconego materiału wideo zostały wykorzystane jako podstawa filmu dokumentalnego "101" w reżyserii Pennebakera. Po raz pierwszy fani Depeche Mode mogli przyjrzeć się grupom poza sceną: były fragmenty z koncertowych koncertów muzyków, prób filmowych i soundchecków, wywiady z Gahanem i wiele innych interesujących momentów. Można powiedzieć, że ten koncert dla Depeche Mode zakończył ich triumfalną dekadę lat 80., po czym rozpoczął się nowy okres życia kolektywu.
Depeche Mode - 101 (tłumaczenie na język rosyjski)
Latem 1989 roku nowym producentem grupy był Mark Ellis, a wraz z nim powstał singiel "Personal Jesus". Pomysł piosenki Gore napisał książkę "Elvis i ja", napisaną przez byłą żonę Elvisa Presleya Priscillę.
- To jest piosenka o tym, jak być Jezusem dla innej osoby: dawać nadzieję, troskę. Tak właśnie był Presley i jej [Priscilla] mężczyzna i nauczyciel, jak to zwykle bywa w związku. W każdym sercu jest jakiś bóg.
Dźwięk kompozycji znacznie różnił się od wszystkiego, co wcześniej zrobił Depeche Mode: bluesowe gitarowe riffy i dominująca część perkusyjna były dla nich zbyt nietypowe. "Personal Jesus" stał się jedną z najbardziej udanych piosenek "Despach" wraz z kompozycją "Enjoy The Silence". Obaj weszli na album "Violator" z 1990 roku. Sam album stał się najbardziej komercyjnym sukcesem w historii Depeche Mode.

Dave Gahan w 1993 roku

"Kiedy Enjoy The Silence był gotowy, spojrzeliśmy po raz pierwszy na siebie i powiedzieliśmy:" Ta piosenka będzie absolutnym hitem "- przypomnieli członkowie zespołu. Film "Ciesz się ciszą", tradycyjnie filmowany przez Antoniego Corbijna, jest pełen odniesień do książki dla dzieci "Mały książę".
Tryb Depeche - Ciesz się ciszą
Ósmy album zatytułowany "Songs of Faith and Devotion" został wydany w 1993 roku. Po raz pierwszy zespół przyciągnął muzyków sesyjnych do swoich nagrań. Prace nad albumem trwały 8 miesięcy w specjalnie wynajętej grupie w rezydencji w Madrycie, gdzie muzycy żyli i pracowali. Cechą dźwięku płyty były mocno "przetworzone" partie gitarowe i perkusyjne (jako perkusista podczas pracy nad utworem)stał się Alanem Wilderem, który wcześniej pracował nad perkusyjną częścią utworu "Clean" z albumu "Violator"), strunami na żywo i instrumentami dętymi, a także damskim głosem gospel.

Na zdjęciu: Martin Gore, Alan Wilder i Dave Gahan, 1993

Album zdobył pierwsze miejsce na liście Billboard 200 - rankingu najpopularniejszych amerykańskich albumów, a także zaczął się od pierwszej linii w brytyjskiej liście albumów. Po wydaniu albumu rozpoczęła się światowa trasa Devotion wspierająca album. Corbijn nakręcił film koncertowy oparty na trasie, która w 1995 roku przyniosła Depeche Mode swoją pierwszą nagrodę Grammy. Tour płynnie popłynął do następnej, egzotycznej wycieczki. W sumie muzycy byli w trasie przez 14 miesięcy i dali 159 koncertów.
Depeche Mode - Osobisty Jezus
Jednak triumf następuje porażka. Pogorszyły się stosunki członków grupy, zaczęły narastać napięcia między nimi. Rosnąca zależność Davida Gaana od heroiny stała się prawdziwym "słoniem w pokoju" i spowodowała, że ​​stał się psychicznie niestabilny i wyspiarski. W czasie napadów depresji przeciął żyły i raz na atak serca zaraz na koncercie. Andy Fletcher odmówił udziału w drugiej połowie Egzotycznej Wycieczki z powodu "psychicznego wyczerpania". Wszystko to doprowadziło do tego, że w czerwcu 1995 r. Alan Weidler odszedł, deklarując "niezdrowe środowisko pracy" i oskarżając swoich kolegów z grupy o zaniedbanie stosunku do jego wysiłków zainwestowanych w rozwój wspólnego projektu.Depeche Mode po raz pierwszy od dłuższego czasu stał się trio.

Dave Gahan przed i po leczeniu farmakologicznym w 1996 roku

Depeche Mode rozpoczął pracę nad nowym materiałem pod koniec 1996 roku, kiedy Gahan, kilka miesięcy wcześniej, prawie poszedł na świat z powodu przedawkowania speedballa, opuścił klinikę rehabilitacyjną. Fani uważali, że gwiazda królestwa eksperymentalnego synthpopa toczyła się na zawsze, ale nie mieli racji - po wydaniu singli "Barrel of a Gun" i "It's No Good", w kwietniu 1997 r. Ukazał się 9. album studyjny "Ultra". Tym razem nie było światowej trasy koncertowej - Gahan był "czysty" przez 8 miesięcy i chciał poświęcić cały swój wolny czas rodzinie. W 1998 roku ukazała się kompilacja najlepszych singli Depeche Mode, a następnie światowa trasa z perkusistą Christianem Aignerem i klawiszowcem Peter Horde, zastępując Wildera.
Tryb Depeche - Beczka z pistoletu
Kolejny, dziesiąty album z rzędu to Exciter, wydany po długiej przerwie, w maju 2001 roku. Producent Mark Bell był inicjatorem bardziej minimalistycznego elektronicznego brzmienia z efektami glitch. Rocznicowy rekord otrzymał mieszane recenzje krytyków i fanów. W koncertach światowej trasy wspierającej album wzięło udział ponad 1,5 osób. Potem Gahan rozpoczął nagrywanie solowego albumu, aw 2003 roku fani byli w stanie docenić jego "Paper Monsters".Wielu było pod wrażeniem możliwości dowiedzenia się, co dzieje się osobiście z Gannem w środku, ponieważ autorem słów Depeche Mode był prawie zawsze Gor. Wielu słuchaczy oskarżyło Gahana o "brak głębi".

Rok 2001

Rok 2001

Data premiery jedenastego albumu "Grając aniołem" - październik 2005. Producentem był Ben Hiller, a muzycy byli entuzjastycznie nastawieni do współpracy. Album został zapamiętany przez słuchaczy za pomocą kompozycji "Precious", "A Pain That I Use", a także "Suffer Well", "I Want It All" i "Nothing's Impossible", których słowa zostały napisane przez Gahana. Następnie frontman Depeche Mode ponownie przeszedł na emeryturę w swoim studio, pracując nad solowym albumem "Klepsydra".
Tryb depeche - ból
W tym czasie Martin Gore pracował nad nowym materiałem dla grupy. W maju 2008 roku zespół zebrał się w studio. Podobnie jak poprzedni album, ten był produkowany przez Hillera. Rezultat zadowolił wszystkich uczestników: nagrali 22 utwory, a najtrudniej było zdecydować, które utwory znajdą się na liście utworów albumu "Sounds of the Universe". W rezultacie do głównej wersji doszło 13 utworów, a 5 dodatkowych i kilka remiksów było dostępnych w wersji deluxe. Podczas światowej trasy koncertowej Depeche Mode wystąpił po raz pierwszy w Rosji (luty 2010 r. - w Petersburgu i Moskwie).
Kolejny album "Delta Machine", poprzedzony singlem "Heaven", ukazał się w marcu 2013 roku.Podsumował "trylogię" albumów wyprodukowanych przez Hillera i powrócił do estetyki ciemnego bluesa, do której grupa przylgnęła w latach 80-tych. Krytycy nazwali "Delta Machine" najlepszym albumem od "Violator". A 2017 zadowolonych fanów Depeche Mode z nowym albumem "Spirit".

Dyskografia

  • Speak & Spell (1981)
  • Zepsuta rama (1982)
  • Czas budowy ponownie (1983)
  • Niektóre Great Reward (1984)
  • Black Celebration (1986)
  • Muzyka do mas (1987)
  • Violator (1990)
  • Songs of Faith and Devotion (1993)
  • Ultra (1997)
  • Exciter (2001)
  • Grając w anioła (2005)
  • Dźwięki wszechświata (2009)
  • Delta Machine (2013)
  • Duch (2017)

Depeche Mode Group Now

W lutym 2018 r. Grupa ponownie wystąpiła na scenie Moskiewskiego Stadionu Olimpijskiego, a następnie udała się w podróż po Niemczech, Francji i Włoszech. Latem tego samego roku w prasie pojawiły się pogłoski o pracy Gahana i firmy na 15 albumie studyjnym. Przewidywana data wydania - 2019. Depeche Mode również zrobił miły prezent dla fanów i kolekcjonerów winylu i ponownie wydał wszystkie single na 12-calowych płytach.

W 2018 roku Depeche Mode wyrusza w światową trasę koncertową.