Grigorij Jawlinski, biografia, aktualności, zdjęcia!

Biografia Grigorija Jawlinskiego

Grigory Alekseevich Yavlinsky - rosyjski polityk, doktor nauk ekonomicznych, założyciel opozycyjnej partii Jabłoko. Wielokrotnie występował w imieniu prezydenta (1996, 2000 i 2018, odmówił rejestracji w wyborach w 2012 r.).

Założyciel partii Jabłoko, Grigorij Jawliński

Rodzina

Grigorij Jawlinski urodził się 10 kwietnia 1952 r. W ukraińskim mieście Lwów. Jego ojciec, Alexey Yavlinsky (ur. 1919), stracił rodziców podczas wojny secesyjnej, dorastał w kolonii robotniczej koło wsi Kovalevka, region Połtawa, w 1942 roku wyszedł na front. Bateria pod jego dowództwem jako pierwsza weszła do czeskiego Ołomuńca. Ojciec Gregory otrzymał Order Czerwonej Gwiazdy, Medal "Za Zasługi Wojskowe" i Order Wojny Ojczyźnianej, II stopień za ich bohaterskie czyny.

Ojciec Grigorij Jawlinski był bohaterem frontu

W 1947 r. Aleksiej spotkał swoją przyszłą żonę, Verę Naumovnę (ur. 1924 r.). Pochodziła z Charkowa, w latach wojny żyła w ewakuacji w Taszkiencie, pod koniec wojny przeniosła się do Lwowa. Ślub odbył się miesiąc po ich spotkaniu. Małżonkowie przebywali we Lwowie: Aleksiej ukończył wydział historii miejscowego uniwersytetu pedagogicznego, następnie liceum Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, pracował z dziećmi ulicy; Vera ukończyła Uniwersytet Khimfak we Lwowie i zaczęła nauczać chemii na Uniwersytecie Leśnym.
Rodzina nie była bogata, ale rodzice starali się, aby Grigorij i jego najmłodszy brat, Michaił, byli najlepsi przez 5 lat. A jeśli nowe zabawki i ubrania pojawiały się nieczęsto w domu, a Grisha widział wiele owoców tylko na obrazku, to bracia zawsze mogli liczyć na wysokiej jakości trening i odpoczynek podczas wakacji.

Grigorij Jawlinski w dzieciństwie

W rezultacie Gregory uczył się tylko przez pięć (miał jeden na czterech na karcie raportu - w języku ukraińskim), dużo czasu spędzał czytając rosyjskie klasyki, od 6 lat zaczął uczyć się angielskiego. Jawliński wyróżniał także umiejętność muzykowania - w dzieciństwie grał na fortepianie. W pierwszej klasie Grisha uczęszczał do lwowskiej szkoły nr 3, później został przeniesiony do specjalnej szkoły z dogłębnym studiowaniem języka angielskiego.

Młodzieńcze lata

Gregory dorastał raczej chudym i nieśmiałym młodzieńcem. Aby pokonać kompleksy, w 1964 roku zapisał się do sekcji boksu i szybko pokazał się jako początkujący sportowiec. Trenerzy świętowali jego żelazną wolę, nieobecność najmniejszego użalania się nad sobą. W 1967 i 1968 roku Yavlinsky zdobył tytuł mistrza wśród juniorów w II wadze półśredniej. Potem facet miał pytanie: przebić się do zawodowego boksu w rękawiczkach lub zwiąż go. Wybrał to drugie, do tego czasu nie żartując w gospodarce.

W przeszłości bokser, Jewlenski i dziś nie jest przeciwny stanięciu w sparingu

Jak zauważył sam polityk, punktem wyjścia był epizod z dzieciństwa. Poszedł ulicą, ściskając w ręku 6 rubli, które matka dała mu na piłeczkę. W sklepie sportowym okazało się, że piłka kosztuje 8 rubli 30 kopiejek. Zdenerwowany chłopak zaczął się zmagać: dlaczego dokładnie 8,30? Dlaczego rower kosztuje 27 rubli, a bochenek - 12 kopiejek? Kto ustala ceny za rzeczy?
Później dowiedziałem się, że kwestia ceny we wszystkich teoriach i systemach ekonomicznych jest najważniejsza. A ten, kto zna odpowiedź, staje się albo wielkim naukowcem, albo wielkim finansistą.
. Młody człowiek, zorientowany na cel, został podpalony przez pomysł wstąpienia do Moskiewskiego Instytutu Gospodarki Narodowej Plekhanova, słynnej Pleshki, gdzie mieszkaniec prowincji nie miał nic do roboty bez pieniędzy i powiązań.

Rodzice Grigorija Yavlinsky'ego: Alexey i Vera Yavlinsky

Gregory ukończył klasę wieczorową dla młodzieży pracującej: sam zapewnił, że rodzina potrzebuje pieniędzy, a jego krytycy uważają, że ocena pozytywna dla uniwersytetów dla kandydatów z doświadczeniem zawodowym była niższa. Była też wersja, w której Yavlinsky został zmuszony do opuszczenia szkoły średniej z powodu skandalu - rzekomo był przyzwyczajony do rozwiązywania konfliktów nie słowami, ale pięściami.W każdym razie dostał pracę jako elektryk w lokalnej fabryce szkła, aw 1969 roku wstąpił na Wydział Ekonomii Pracy w Instytucie. Plechanow.

Studenci

Młody człowiek nie czuł się prowincjonalnym, łatwo dołączył do zespołu moskiewskiej młodzieży. Gregory otrzymał żartobliwie, ponieważ miał dobrą bazę wiedzy w dyscyplinach ekonomicznych. Ale alkohol i tytoń, nawet w wolnych latach studenckich, nie znajdowały się na liście jego zainteresowań.
Wśród najlepszych studentów Gregory odwiedził Czechosłowację, chociaż podróż miała negatywne konsekwencje. Wraz z grupą udał się do łaźni, gdzie wybuchł skandal między nim a Komsomołem: Grisha argumentowała, że ​​biorąc pod uwagę ilość krwi przelanej za socjalizm, naród radziecki zasługuje na znacznie bardziej przyzwoite życie, przeciwnik odpowiedział: "Dla socjalizmu można postawić sto razy więcej ludzie. " Student bronił swojej pozycji nie tylko pięściami, ale także umywalką. Komsomoł przeżył, ale złożył skargi we wszystkich możliwych przypadkach. Paradoksalnie opowieść zakończyła się rekomendacją włączenia Jawlinskiego w szeregi KPZR.

Grigorij Jawlinski w młodości (po lewej: z żoną i najstarszym synem)

Wraz z kolegami z klasy Jawlinskim był zaangażowany w "samizdat" - nielegalnie wydano gazetę studencką "My". Jednak po zanurzeniu w środowisku politycznym został zatrzymany przez romans z koleżanką z klasy Eleną. W 1973 roku Gregory ukończył college z czerwonym dyplomem i kontynuował naukę w szkole. Tematem jego pracy doktorskiej, którą skutecznie obronił w 1976 roku, było "Poprawienie podziału pracy pracowników w przemyśle chemicznym".

Aktywność zawodowa

Po ukończeniu szkoły średniej Yavlinsky zaczął wspinać się po szczeblach kariery od stanowiska starszego inżyniera w Instytucie Badawczym Wszechzwiązkowym ds. Zarządzania Przemysłem Węglowym (następnie został awansowany na starszego asystenta naukowego). Do jego obowiązków należało opracowywanie spisów z instrukcjami dla każdej pozycji, od górniczego i górniczego do górniczego.

Znacznie później, w 2005 roku, Jewlenski został doktorem ekonomii.

W tamtych latach Jewlenski musiał dużo podróżować po kraju. Odwiedził wszystkie miasta górnicze i wszędzie widział ten sam obraz: puste półki w sklepach, brak wygodnych mieszkań, transport, całkowite lekceważenie standardów pracy, warunki brudu i zakłóceń.Od tego czasu pytanie "Jak sprawić, by ludzie żyli i pracowali normalnie?" mocno tkwi w jego głowie.
Pewnego dnia, młody specjalista, wraz ze swoimi kolegami, wpadł w blokadę i stał 10 godzin w pasie w lodowatej wodzie. Zostali uratowani, ale trzy z pięciu osób zmarło w szpitalu.
We wczesnych latach 80. Yavlinsky dołączył do Instytutu Badań Pracy w Państwowym Komitecie Pracy i Spraw Socjalnych i był szefem przemysłu ciężkiego. Przez dwa lata studiował sposoby poprawy mechanizmu ekonomicznego w kraju, aw 1982 roku wysłał raport do swoich kolegów naukowców, podsumowując wyniki swojej pracy. Wniosek był taki: trzeba albo powrócić do ery stalinowskiej, albo zapewnić przemysłowi wolność gospodarczą.
Trzy dni po wysłaniu Yavlinsky został wezwany na dywan detektywa. Zapytania były kontynuowane każdego dnia, od maja do listopada. 10 listopada, w dniu śmierci Breżniewa, śledczy powiedział: "Nie możesz już przyjść". Ale nie kończyły się na tym nieszczęścia: badanie lekarskie nagle ujawniło ostrą gruźlicę u Jawlinskiego. Pomimo referencji od innych lekarzy udowadniających, że jest zdrowy, Grzegorz został wysłany do apteki (według wspomnień jego znajomych, warunki były porównywalne do warunków więziennych) przez 9 miesięcy, a pod jego nieobecność ktoś wszedł do jego mieszkania i spalił całą swoją pracę naukową. .

Jawlinski spędził 9 miesięcy w szpitalu gruźlicy

Po zwolnieniu Yavlinsky kontynuował pracę dla Goskomtruda. W ciągu następnych pięciu lat "wyrósł" na stanowisko szefa departamentu rozwoju społecznego i ludności. W sierpniu 1989 r. Leonid Abalkin, który uczył w Gregory'ego Plekhanova Institute, i został wybrany na wiceprzewodniczącego Rady Ministrów, zaprosił Jewlenskiego do swojej komisji ds. Reform gospodarczych.

Reformy gospodarcze

Program "500 dni" (pierwotna nazwa to "400 dni zaufania") został opracowany przez Jawlinskiego, Michaiła Zadornova i Aleksieja Michajłowa i przewidywał możliwie jak najszybsze przeniesienie gospodarki kraju na szyny rynkowe. Dokument został przeanalizowany przez Borysa Jelcyna (w tym czasie przewodniczącego Rady Najwyższej RSFR), który polecił utworzyć grupę roboczą do dalszego rozwoju programu.
W lipcu 1990 r. Jawliński został wicepremierem i szefem państwowej komisji ds. Reform gospodarczych.
Grigorij Jawlinski: krótko o programie "500 dni"
1 września 1990 r. Program został przedstawiony Radzie Najwyższej ZSRR. Jednak z powodu sporów z Przewodniczącym Rady Ministrów RSSRR Nikołajem Ryżkowa, który pracował nad alternatywnym programem reform gospodarczych, Grigorij Jawliński był oczerniany.Wraz z podobnie myślącymi ludźmi stworzył Centrum Badań Ekonomicznych i Politycznych "EPIcenter" i został jego stałym przewodniczącym.

Na zdjęciu: Grigorij Jawlinski składa rezygnację ze stanowiska wicepremiera RBFSR.

W 1991 r. Jawliński nadal współpracował z władzami: zajmował się makroekonomią na prośbę Michaiła Gorbaczowa, jego kandydatura została uznana przez Jelcyna na stanowisko premiera, ale wybór padł na Jegora Gajdara. Kiedy w grudniu 1991 r. Jelcyn podpisał Umowę Belovezhskaya, która zerwała stosunki polityczne i gospodarcze z byłymi republikami radzieckimi, Jawliński opuścił rząd w proteście.
"EPIcenter" kontynuował rozwój alternatywy dla reform Gaidar. W szczególności Jawliński zasugerował wyeliminowanie ogromnego zwisu pieniężnego (pieniądze, które ludzie osiedlili się na rękach z powodu braku możliwości ich wydawania) poprzez prywatyzację małej prywatnej własności.

Grigorij Jawlinski z kolegami z "Epicentrum"

W maju 1992 r. Yavlinsky przetestował regionalny program reform gospodarczych w regionie Niżnym Nowogrodzie. W tym samym czasie dołączył do redakcji gazety "Nowaja Gazieta" (przyszłej "Nowej Gazety").
W 1993 r. Ekonomista rozpoczął tworzenie programu prywatyzacji w Moskwie. Zaproponował przeprowadzenie prywatyzacji majątku państwowego poprzez licytację: 10% dochodów zostało zaoferowanych do budżetu miasta, a 90% zostało wydane na rozwój firmy, która została umorzona. Odkupywalne przedsiębiorstwo byłoby zarządzane na podstawie umowy, a w przypadku niepowodzenia inwestora, Moskwa musiała ogłosić upadłość spółki, wyznaczyć nowego kierownika i po reorganizacji umieścić go z powrotem na aukcji. Podstawowe zasady, które Yavlinsky przestrzegał w swoim programie: zdrowa konkurencja, rygorystyczny system środków antymonopolowych i ochrona własności prywatnej. W 1995 r. Rząd Moskwy przyjął program Jawlinskiego, ale przerobił nie do poznania wersję autora.

Strona "Apple"

Podczas kryzysu politycznego w 1993 r. Jawliński wezwał prezydenta i parlament do kompromisu, ale porzucił pomysł i potępił powstanie zbrojne.
Grigorij Jawliński podczas puczu z 1991 roku
Jesienią Grigorij Jawlinski ogłosił powstanie bloku wyborczego Jabłoko, który wyróżniał się zarówno od demokratów, jak i komunistów.Jak stwierdzono w manifeście frakcji, bronili wartości demokratycznych, ale krytykowali sposoby, w jakie rząd je osiągnął.
Członkowie partii, której przywódcami byli także Jurij Boldyrev i Vladimir Lukin (YABLoko, skrót Yavlinsky, Boldyrev, Lukin), brali czynny udział w opracowywaniu nowych praw ekonomicznych w kraju i brali udział w badaniu wydarzeń z października 1993 roku.

Yavlinsky, Boldyrev i Lukin: założyciele partii Jabłoko

Członkowie Jabłoko przedstawili program wyborczy "Istnieje inny sposób rozwoju". Artykuł dotyczył następujących zagadnień:
  1. W kraju nie ma instytucji praw i wolności, obywatele nie są zaangażowani w życie polityczne, istnieje wysokie zagrożenie, że staną się "nieudaną demokracją" w tym kraju.
  2. Monopole powinny zostać natychmiast zniszczone, kraj musi stworzyć warunki dla rozwoju konkurencji i rozpocząć reformę rolną.
  3. W dziedzinie polityki społecznej konieczne jest skupienie się na medycynie przedszkolnej i szkolnictwie średnim.
  4. Aby stworzyć państwo federalne i wyeliminować nastroje separatystyczne, należy zwrócić uwagę na rozwój systemu organów samorządu lokalnego.
  5. Główną tezą partii nie jest okłamywanie wyborców.

W wyborach do Dumy Państwowej pierwszego zjazdu, Jabłoko zdobył 7,86% głosów (ponad 4,2 miliona wyborców) i otrzymał 27 mandatów. W przyszłości odsetek osób, które głosowały na Jabłoko, zmniejszył się: 6,89% w 1995 r., 5,93% w 1999 r.

Deputowani "Jabłoko" w Dumie Państwowej, 1997

W czołówce frakcji umieścić:
  1. Maksymalne zbliżenie prawodawstwa rosyjskiego do europejskiego w nadziei na przystąpienie do Unii Europejskiej w ciągu dwóch dekad.
  2. Umieszczenie rosyjskiej gospodarki na torach liberalizmu (proste prawodawstwo gospodarcze, niskie podatki, otwarta konkurencja), co miało dać impuls rozwojowi małych i średnich przedsiębiorstw.
  3. Przekształcenie Rosji w demokratyczne państwo prawa respektujące wszystkie konstytucyjne prawa i wolności zwykłego obywatela.

Kilku "Jabłoko" wielokrotnie stawało w opozycji do rządu: głosowało przeciwko budżetowi, dwukrotnie (w 1997 i 2003 r.) Przekazało wotum nieufności rządowi, sprzeciwiło się zezwoleniu na import wypalonych odpadów jądrowych do Rosji i zaatakowało Jelcyna w 1999 r.
Yavlinsky aktywnie wyraził swoją opinię na temat sytuacji w Czeczenii: opowiadał się za wycofaniem wojsk rosyjskich z Czeczenii i zapewnieniem mieszkańcom republiki, aby niezależnie ustalili swoją przyszłość.Podczas drugiej kampanii czeczeńskiej Grigorij Jawliński ponownie wyraził się przeciwko prowadzeniu działań wojennych.
Grigorij Jawliński opowiada o swoim programie (1995)
Podczas wzięcia zakładników w Centrum Teatralnym na Dubrovce (Nord-Ost) w 2002 r. Jawliński był jednym z nielicznych polityków, z którymi terroryści byli gotowi negocjować - powodem tego było jego krytyczne nastawienie w kampanii wojskowej w Czeczenii. Jawlińskiemu udało się usunąć ośmioro dzieci z uwięzionego ośrodka.
W 2008 roku Yavlinsky przestał być szefem Jabłoki - jego miejsce zajął szef moskiewskiego oddziału partii Siergiej Mitrochin. Jednak Jewlenski nadal jest członkiem komitetu politycznego partii.

Wybory prezydenckie

W 1996 roku Grigorij Jawlinski po raz pierwszy kandydował na prezydenta. Wybory zostały przedstawione Rosjanom przez bitwę "demokratów" Jelcyna i "komunistycznego" Ziuganowa. Yavlinsky działał jako "trzecia siła". Slogan, pod którym lider "Apple" trafił do głosowania, brzmiał jak "Wybierz normalną osobę". Później na liście kandydatów pojawił się gen. Alexander Łebed i okulista Stanisław Fiodorow.

1996: Grigorij Yavlinsky najpierw kandyduje na prezydenta

W pierwszej rundzie Jawlinski zdobył 7,3% głosów (4 miejsce) i nie awansował do drugiej rundy.
Wideo z wyborów Yavlinsky, pełna wersja
Kiedy w 1999 roku Jelcyn nazwany kandydaturą premiera, Władimira Putina, był dyskutowany na spotkaniu Dumy Państwowej. Przeciwstawiał się Yavlinsky - polityk uważał, że ludzie z KGB nie mają władzy. Wewnątrz Yabloko głosy były podzielone: ​​40% głosowało za kandydaturą Putina, 17% było przeciwko, reszta nie głosowała ani nie wstrzymała się. Sam Jawliński głosował na korzyść Władimira Władimirowicza, prosząc o zgodę reszty frakcji.
31 grudnia 1999 r. Jelcyn ogłosił swoją rezygnację, Władimir Putin został tymczasowym prezydentem. 19 stycznia kandydatura Jawlinskiego została nominowana na prezydenta. Slogan drugiej kampanii Grzegorza: "Dla Rosji bez dyktatorów i oligarchów". Polityk przedstawił swoje pomysły w pracy "Strategia przełomowa".

Spotkanie Putina i Jawlinskiego

Od pierwszych dni przedwyborczej rasy Yavlinsky odmawiał współpracy z Putinem. Przywódca Jabłoko oskarżył go o rozpoczęcie wojny w Czeczenii, naruszając wolną prasę, ryzykując stworzenie okrutnego autorytarnego reżimu. "Putin jest suwerenem, jestem liberałem i demokratą" - zauważył polityk.Zgodnie z wynikami wyborów z 26 marca 2000 r. Yavlinsky zajął trzecie miejsce z 5,8% głosów. Władimir Putin zdobył 50,94% i wygrał.

Na zdjęciu: Grigorij Yavlinsky i Boris Nemtsov

W 2011 r. W wyborach do Dumy Państwowej VI konwoju Jawliński przewodził listom partii Jabłoko. W wyniku głosowania frakcja uzyskała 3,34% głosów, a Jawliński zauważył, że około 20% głosujących głosowało na Jabłoko. Obserwatorzy z Jabłoko zidentyfikowali liczne nieprawidłowości w lokalach wyborczych, co było jedną z przyczyn wielu tysięcy rajdów w całej Rosji. Ludzie, którzy wyszli na ulice, domagali się usunięcia "władzy Putina" z władzy.
W grudniu 2011 roku Jewlenski był nominowany do prezydentury podczas kongresu Jabłoko. Polityk o nazwie podobnie myślących ludzi do legalnej i bez użycia przemocy zmiany władzy, wezwał do organizacji nowych, uczciwych wyborów parlamentarnych, reformy systemu sądownictwa, przywrócenie wybranego gubernatora, zniesienie całkowitej kontroli nad prasą.

Grigorij Jawlinski na wiecu "Za dobre wybory" (2012)

Podczas rejestracji kandydatów do wyborów prezydenckich, CEC odmówił Yavlinsky: z 2,08 milionów podpisów, 1,93 miliona zostały uznane za autentyczne.Odsetek sfałszowanych lub niepotwierdzonych podpisów wyniósł 2,74% (przy dopuszczalnym progu pięciu procent), ale decyzja CEC była ostateczna. Yavlinsky nazwał to wydarzenie motywacją polityczną; Wśród protestujących na placu Bolotnaya w dniu 4 lutego 2012 r. Było wielu, którzy domagali się przywrócenia Yavlinsky'ego jako kandydata.
Grigorij Jawlinski w pracowni Vladimira Poznera (listopad 2017)

Życie osobiste Grigorija Jawlinskiego

Elena Anatolievna Lookayeva (1951), według informacji z otwartych źródeł, pracowała jako asystentka w laboratorium w Instytucie Plechanana, gdzie poznała swojego przyszłego męża.

Grigorij Jawlinski z żoną Eleną

W 1971 r. Mieli syna Michaiła (fizyka teoretycznego, absolwenta Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego, pracującego jako dziennikarz w BBC). W 1981 roku urodził się najmłodszy syn Alexey (programista, specjalista w dziedzinie Big Data).

Elena Yavlinskaya w programie "Historie kobiet"

Wiosną 1996 roku, gdy prominentny rosyjski polityk uczestniczył w prezydenckim towarzystwie, które nabierało rozpędu, straszliwe nieszczęście spadło na rodzinę. Przestępcy, których tożsamość nie została później zidentyfikowana, porwali Michaiła Jawlinskiego. Porywacze skontaktowali się, dając Yavlinsky Senior surowe ultimatum: karierę polityczną lub życie jego syna.Do tego listu zostały odcięte paliczki ...
Grigorij Jawlinski o synach
Po tym zagrożeniu przestępcy natychmiast uwolnili młodego człowieka na wolność. Chirurgom udało się odzyskać rękę (choć Mikhail nie mógł już grać na swoim ulubionym fortepianie), ale ze względów bezpieczeństwa synowie Grigorija Yavlinsky'ego przeprowadzili się do Wielkiej Brytanii.

Grigorij Jawlinski teraz

W 2018 r. Grigorij Yavlinsky nominował swoją kandydaturę na wybory prezydenckie. Program "Droga do przyszłości" został przedstawiony wyborcom, których tezy można streścić w następujący sposób:
  • Aby zakończyć konflikt z Ukrainą, uznając nielegalność aneksji Krymu w Rosji, wycofując rosyjskie wojska z Donbasu i przestając uprawiać nienawiść do Ukrainy w państwowych mediach.
  • Stopniowo wycofuj wojska z Syrii.
  • Nawiązać stosunki dyplomatyczne z Europą i USA i nie ingerować w życie polityczne innych krajów.
  • Rozpocznij "reorganizację" wewnętrznego życia politycznego i społecznego.
  • Wprowadzenie pakietu reform gospodarczych mających na celu wspieranie własności prywatnej, małych i średnich przedsiębiorstw, zapewniając obywatelom dochód z eksportu zasobów naturalnych.

2018: kandydat na prezydenta Grigorij Jawliński

Oprócz Grigorija Jawlinskiego, Pavela Grudinina (kandydata Komunistycznej Partii Federacji Rosyjskiej zamiast Giennadija Ziuganowa), Kseni Sobczak ("kandydata przeciwko wszystkim"), Władimira Żyrinowskiego (LDPR), Aleksieja Nawalnego (CKW odmówił zarejestrowania go z powodu Kirovles ").