Mikhail Delyagin, biografia, aktualności, zdjęcia!

Biografia Michaiła Delyagina

Mikhail G. Delyagin - wybitny rosyjski specjalista w dziedzinie nauk ekonomicznych, konsultant, polityk, analityk, akademik Rosyjskiej Akademii Nauk Przyrodniczych, doktor nauk ekonomicznych, autor licznych artykułów i artykułów naukowych, były przewodniczący narodowego konserwatywnego komitetu siłowego Rodina, radny państwowy II klasy .

Delyagin Mikhail Gennadyevich

Jest założycielem i szefem rady nadzorczej organizacji badawczej Institute for Globalization Problems (IPROG), członkiem National Invest Council i Izborsk Club, i ma status Honorowego Profesora na Uniwersytecie Jilin w Chinach oraz profesora Moskiewskiego Państwowego Instytutu Stosunków Międzynarodowych.
Były doradca szefów najwyższego organu wykonawczego Federacji Rosyjskiej i jej krytyk cztery razy opuścili jego pozycję w aparacie państwowym i wrócili, podczas gdy został zwolniony tylko raz, dzień przed domyślnym, z napisem "na antyrządową agitację". Z jego słynnym uśmiechem, który podobno denerwuje wszystkich, oświadczył, że uważa się za niezdolnego do służby w służbie cywilnej, ponieważ nie lubi i nie wie, jak ukraść.

Dzieciństwo i rodzina Michaiła Delyagina

Urodził się przyszły naukowiec, który już w wieku 30 lat otrzymał status Doktora Nauki 18 marca 1968 roku w Moskwie. Jego matka, Nina Mikhailovna i jego ojciec, Gennady Nikolaevich, byli inżynierami. Pracowali nad "skrzynkami pocztowymi" (przedsiębiorstwa należące do kompleksu wojskowo-przemysłowego).

W rodzinie Michaiła Delyagina były surowe rozkazy

Kierownik rodziny znany był w kręgach naukowych jako twórca nowoczesnego alternatywnego paliwa energetycznego - wodór. Bardzo ściśle wychował syna, przynajmniej później wspomniał w wywiadzie, że słowo "musi" nigdy nie było omawiane w jego dzieciństwie.
Historia milczy, dlaczego nie poszedł do college'u zaraz po ukończeniu szkoły w 1985 roku. Wiadomo jednak, że od 1986 r. Służył przez dwa lata w służbie wojskowej, a następnie w 1988 r. Został studentem ekonomii na Moskiewskim Uniwersytecie Państwowym.
W wieku 22 lat, jako student drugiego roku na uniwersytecie, był pośród asystentów ekonomisty Borysa Jelcyna. Aby pracować w Białym Domu, Michaił przyciągnął jego nauczyciel, Igor Neath, do którego napisał następnie pracę na temat monopolu w systemie sowieckim.

Kariera Mikhail Delyagin

Ukończywszy uniwersytet z wyróżnieniem w 1992 r.,młody człowiek otrzymał wiodącą pozycję w Grupie Ekspertów, która jest częścią Administracji Prezydenta i specjalizuje się w przeprowadzaniu analiz operacyjnych i profesjonalnych prognoz sytuacji w Federacji Rosyjskiej i za granicą. Rok później, z własnej inicjatywy, rozpoczął pracę jako wiceprezes w CoM Invest Group, Ltd, firmie zajmującej się inwestycjami w różnych obszarach biznesowych.

Artykuły i przemówienia Michaiła Delyagina są bardzo popularne.

W okresie od 1994 r. Do 1996 r. Mikhail Gennadievich był głównym specjalistą w Centrum Analitycznym pod kierownictwem szefa państwa, od października 1996 r. Do marca 1997 r. - Asystenta Siergieja Ignatiewa, asystenta prezydenta kraju. Następnie był doradcą szefa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i wicepremiera Anatolija Kulikowa, a od czerwca 1997 r. Zajmował podobną pozycję z pierwszym zastępcą szefa najwyższego organu wykonawczego Borisa Nemtsova. O sukcesie młodego konsultanta świadczy osobista wdzięczność lidera RF Borisa Jelcyna, otrzymanego zgodnie z jego dekretem z 11.03.1997.
Przemówienie Michaiła Delyagina w sprawie ustawy o policji
Po obronie pracy dyplomowej w 1998 roku, 30-letni doktorant założył IPROG,który później współpracował z ideologicznie bliskimi organizacjami zagranicznymi - niemieckimi fundacjami Friedricha Eberta i Róży Luxemburg, Instytutu Transnarodowego z Holandii, sieci politycznych fundacji "Transformacja". Pracował również jako doradca Yuri Maslyukova, pierwszego zastępcy przewodniczącego rządu, w 1999 r. Jako zastępca Nikolai Aksenenko. Konsultował się także z Eugeniuszem Primakowem (kiedy polityk już opuścił rząd), choć według analityka-ekonomisty prawie nie potrzebował jego pomocy, a także w latach 2002-2003. był doradcą premiera Michaiła Kasjanowa.

Życie osobiste Michaiła Delyagina

Akademik poślubił w 1995 roku. Wraz z żoną, Raisą Valentinovną, wychowali dwoje dzieci. O wnuczkach napisał w swoim profilu "VKontakte" następujący - "czekanie".
Postrzega rodzinę jako jedną całość, dlatego odrzuca coś takiego jak "obowiązki rodzinne". Jeśli wrócił do domu z pracy, nawet jeśli był zmęczony, ale przed swoją żoną, on sam przygotowywał kolację, nie uważając tego za haniebną. Podobnie, gdyby nie miał możliwości dokonania napraw w mieszkaniu, jego żona by sobie z nimi poradziła.

Michaił Delyagin ożenił się

Jako wzorzec i wzór do naśladowania Mikhail nazwał swoją matkę,oraz w dziedzinie zawodowej, brytyjski ekonomista John Maynard Keynes i amerykański teoretyk ekonomii John Kenneth Galbraith. W swoim czasie spędził wolny czas na snach, podróżach, jeździe na nartach i nurkowaniu.
Według Fundacji "Intelektualna Rosja", w 2005 r. Jego książka "Rosja po Putinie" znalazła się na drugiej pozycji oceny krajowych myślicieli społeczno-humanitarnych (po dziele Aleksandra Zinowjewa "Rozdroża").

Mikhail Delyagin dzisiaj

Pod koniec 2010 roku, na bazie rozwiązanej wówczas partii Rodina, stworzył siły polityczne Ojczyzny: Wspólnego Zmysłu (RZS) i kierował nią, ale Ministerstwo Sprawiedliwości odmówiło zarejestrowania tej organizacji jako partii. Znany ekonomista Michaił Khazin nazwał pojawienie się RGU pozytywnym wydarzeniem w rosyjskiej polityce. Anatolij Wasserman, dziennikarz i konsultant polityczny, publicznie ogłosił poparcie dla partii.
Historia Michaiła Delyagina w linii prostej z prezydentem
W 2012 r. Michaił G. przewodniczył redakcji międzynarodowej publikacji publicznej "Wolna myśl" (do 1991 r. - "Komunista").
W 2016 roku ekonomista w swoich publikacjach ("Jak jesteśmy zabici" w gazecie "Jutro", "Na forum Gajdara, liberałowie zaczęli przygotowywać się do nowej grabieży Rosji" na stronie internetowej portalu Polit.ru, "Czy Rosja sprzeda amerykański kawałek?" W "Argumenty i fakty ") wielokrotnie ostrzegał, że (rzekomo ku radości liberałów i ich zachodnich mistrzów) nowa fala zbliżającej się prywatyzacji pozwoli prywatnym właścicielom uzyskać dochodową część własności państwowej i zamieni się w kolejny rabunek, który może popchnąć kraj w chaos, przemoc i zamieszki.

Obejrzyj wideo: On nie jest dla ciebie Dimonem (Styczeń 2020).