Sofia Rotaru, biografia, aktualności, zdjęcia!

Biografia Sofii Rotaru

Piosenkarka Sofia Mikhailovna Evdokimenko-Rotaru (omyłkowo: Sofia Rataru, Sofia Rotara) urodziła się w wiosce Marshintsy regionu Czerniowieckiej Ukraińskiej SRR 7 sierpnia 1947 roku. Przyszły artysta urodził się jako drugie z szóstki dzieci w rodzinie winiarzy. Sofia Mikhailovna świętuje dwa razy urodziny. Z powodu pomyłki paszportowej w paszporcie piosenkarki odnotowano, że urodziła się 9 sierpnia. Rotaru uczono śpiewać przez jej niewidomą siostrę, Zinaidę, która miała wyjątkowe ucho.
Jako dziecko, Sofia Rotaru była aktywnie zaangażowana w sport i lekkoatletykę, a nawet została mistrzynią szkolną w wydarzeniach wszechstronnych. Przy okazji, dzięki umiejętnościom sportowym, Rotaru, bez stuntów podwładnych, grała role w filmie "Gdzie jesteś kochasz?", Gdzie jeździła wąskim nasypem po morzu na motocyklu oraz w filmie "Monolog o miłości", gdzie uprawiała windsurfing.
Muzyczny dar Sofii Rotaru został otwarty dość wcześnie. Najpierw 7-letnia śpiewaczka śpiewała w szkole i chórze kościelnym (za co groziło jej nawet wykluczenie z pionierów).
Młody Rotaru przyciągnął teatr. Dziewczyna uczęszczała nawet na zajęcia w klubie dramatycznym, a jednocześnie śpiewała pieśni ludowe w amatorskim kręgu artystycznym.W nocy wzięła akordeon tylko ze szkolnym guzikiem i poszła do stodoły, by odebrać ulubione mołdawskie piosenki.

Sophia Rotaru w młodości

Ojciec Zofii Michajłowskiej bardzo lubił śpiewać, miał absolutne ucho i piękny głos. To on nauczył ją śpiewać. W szkole młody wokalista uczył się domra i bajan, a także koncertował w sąsiednich wioskach.

Początek kariery Sofii Rotaru

Pierwszy sukces przyszedł do Rotaru w 1962 roku. W tym roku Sofia wygrała konkurs na dzielnicową sztukę amatorską. Otworzył jej drogę do regionalnego show w Czerniowcach, gdzie piosenkarka również zdobyła pierwsze miejsce. Za siłę głosujących rodacy nazywali ją "Słowik Bukovinsky'ego".
Po zwycięstwach Sophia Rotaru została wysłana do Kijowa na republikański festiwal talentów ludowych. Tu utalentowana dziewczyna znów czekała na zwycięstwo. Po konkursie fotografia piosenkarza została umieszczona na okładce magazynu "Ukraina" w 1965 roku. Widząc to zdjęcie, jej przyszły małżonek Anatolij Evdokimenko zakochał się w Rotaru. Mężczyzna był także zainteresowany muzyką i marzył o stworzeniu zespołu. Po spotkaniu stworzył orkiestrę dla Zofii.
Po ukończeniu szkoły Sophia Rotaru zdecydowała się zostać piosenkarką i wstąpiła do chóru dyrygenta.Katedra Szkoły Muzycznej w Czerniowcach.
W 1964 r. Rotaru po raz pierwszy śpiewał na scenie Pałacu Kongresów Kremla. Pierwszą popową piosenką Sophii była Mama Broniewskiego.

Światowe uznanie Sophii Rotaru

W 1968 r. Sofia Rotaru ukończyła szkołę muzyczną i wyjechała na IX Światowy Festiwal Młodzieży i Studentów w Bułgarii. Tam zdobyła złoty medal i pierwsze miejsce w konkursie wykonawców pieśni ludowych.

Sofia Rotaru i Valery Leontyev

Po studiach Rotaru zaczął uczyć iw tym samym roku 1968 ożenił się z Anatolijem Evdokimienką. W sierpniu 1970 roku para miała syna, Ruslana.
W 1971 roku reżyser Roman Alekseev nakręcił film muzyczny "Chervona Ruta", w którym główną rolą była Sophia Rotaru. Obraz wywołał ogromny oddźwięk, po wydaniu piosenkarka dostała pracę w Filharmonii Czerniowieckiej i stworzył własny zespół "Chervona Ruta". Wraz z kompozytorem Władimirem Iwasiukiem napisano kilka piosenek, w stylu ludowym w instrumentalny sposób wykonania. Rotaru szybko stał się sławny na Ukrainie. Rozpoczęcie serii koncertów w obcych krajach - Niemcy, Czesi, Bułgarzy, Jugosłowianie z hukiem zabrali sowieckiego piosenkarza.
W 1973 r. Sofia Rotaru wygrała bułgarski konkurs Golden Orpheus w Burgas w Bułgarii. Artysta wykonał piosenkę "Moje miasto" Eugenii Dogi i "Ptaka" w języku bułgarskim. Po zwycięstwie piosenkarka stała się honorowym artystą Ukraińskiej SRR.

Mołdawskie Teksty Sophia Rotaru

Od lat 70. kompozycje wykonywane przez Sophię Rotaru niezmiennie stały się laureatami Pieśni Roku. Najlepsi kompozytorzy i autorzy tego kraju napisali słowa i muzykę do wokalisty: Arno Babadzhanyana, Alexeya Mazhukova, Pawła Aedonitsky'ego, Oskara Feltsmana, Aleksandry Pakhmutovej i innych.

Sophia Rotaru to silna kobieta

W 1974 roku wokalista ukończył Instytut Sztuki im. G. Musiscu Kiszyniów, a później został laureatem festiwalu Bursztynowy Słowik, który odbył się w Polsce. W tym samym roku wokalista wydał album o nieskomplikowanej nazwie "Sofia Rotaru". Ponadto film muzyczny "The Song is always with us".
W 1975 r., Po rozpoczęciu problemów z Czerniowickim Komitetem Regionalnym Komunistycznej Partii Ukraińskiej SRR, Sofia Rotaru, wraz ze swoim zespołem, została zmuszona do przeprowadzki do Jałty. Ojciec piosenkarza został wydalony z KPZR, brat z Komsomołu i z uniwersytetu, ponieważ rodzina obchodziła Stary Nowy Rok - nieoficjalne święto.Na Krymie aktorka natychmiast stała się solistką lokalnego filharmonicznego społeczeństwa.
W 1976 r. Sophia Rotaru otrzymała status Artysty Ludowego Ukraińskiej SRR. W tym samym czasie Sofia Mikhailovna zostaje stałym członkiem noworocznego "Niebieskiego Światła". Otrzymała ten zaszczyt po wykonaniu utworu "Winter" w jeden z wakacji.
W 1977 ukazał się długo grający album "Pіsni Volodymyr Іvasyuka Spіvaє Sofiya Rotaru". Płyta ta stała się symbolem w dyskografii ukraińskich celebrytów. Dla niej piosenkarka otrzymała nagrodę Komsomu Centralnego Komsomołu. Dwa lata później ukazały się dwa albumy "Only for you", "Sofia Rotaru" i gigantyczny album "Sofia Rotaru - Mu tenderness".

Kariera aktorki Sofia Rotaru

W 1980 r. Sofia Rotaru zdobyła pierwszą nagrodę na konkursie w Tokio za wykonanie jugosłowiańskiej piosenki "The Promise", a także otrzymała Order of the Badge of Honor. W tym czasie wokalistka aktywnie eksperymentuje ze swoim wizerunkiem, a pierwszy z artystek pojawia się na scenie w kostiumie do spodni z piosenką "Tempo" Alexandra Pakhmutova i Nikołaj Dobronrawow. By the way, ta kompozycja została napisana specjalnie na Letnie Igrzyska Olimpijskie w Moskwie, a nawet stała się ścieżką dźwiękową do filmu "Ballada sportu" Jurija Ozerova.
W 1980 roku został wydany film "Where are you, love?". Tam Sophia Rotaru zaśpiewała piosenkę "The First Rain", a także wjechała na tylne siedzenie motocykla w brzegu morza bez wsparcia.
Taśma była oglądana przez 22 miliony ludzi. W tym samym roku ukazał się podwójny album piosenek z filmu. Piosenka z płyty "Czerwona strzałka" została zakazana do nadawania w All-Union Radio. Wszystko dlatego, że szef wersji muzycznej nie lubił sposobu, w jaki śpiewa piosenkarz. Jednak kompozycja stała się znana nawet bez radia. Warto zauważyć, że debiut Sophii Rotaru jako aktorki został nazwany porażką, jednak taśma zdobyła miłość publiczności. Następnie Sofia Rotaru ponownie zaczęła szukać nowego stylu.
Piosenkarz wykonał rockowe piosenki i wziął udział w kręceniu filmu "Soul" wraz z Andriejem Makarevichem i Time Machine. Następnie Alexander Borodyansky i Alexander Stefanovich napisali autobiograficzną opowieść o życiu piosenkarki, o utracie głosu i o jej stanie ducha w tym okresie. Sofia Mikhailovna w tym czasie odmówiła działalności koncertowej na rzecz filmowania w filmie. Partnerzy na zdjęciu to Rolan Bykov i Mikhail Boyarsky. Film obejrzało około 54 milionów ludzi.
W 1983 Sofia Rotaru i jej zespół wystąpili w Kanadzie na kilku koncertach i wydali album w Toronto, Canadian Tour 1983. Potem muzycy przez pięć lat nie mogli wyjechać za granicę. W tym samym roku piosenkarz otrzymał tytuł Artysty Ludu Mołdawii.
W 1984 opublikowano "Tender Melody". Ten album przywrócił wokalistkę do jej oryginalnego obrazu. W 1985 r. Rotaru otrzymał nagrodę "Złoty krążek". W tym roku albumy Gentle Melody i Sofia Rotaru stały się najlepiej sprzedającymi się albumami w Związku Radzieckim. Zrobili milion kopii. W tym samym czasie Sofia Michajłowna otrzymała Order "Przyjaźni Narodów".

Europop i hard rocka w Sofii Rotaru

W 1986 r. Ukazał się film muzyczny "Monologue of Love". Tutaj Rotaru zaśpiewał piosenkę "Amor" i pływał na desce na otwartym morzu bez wsparcia. Album "Monologue of Love" został wydany w tym samym roku. W tym samym czasie zespół "Chervona Ruta" powraca do ukraińskiej piosenki, co było zupełnym zaskoczeniem dla Sophii Rotar i jej dyrektora artystycznego Anatolija Evdokimenko. Kolejny album "Golden Heart" został nagrany we współpracy z moskiewskimi muzykami.
Rotaru zaczął wykonywać kompozycje w stylu Europop ("Księżyc", "To było, ale minął"), a nawet z elementami hard rocka ("Tylko to nie wystarczy", "Mój czas").W 1988 roku wokalistka otrzymała tytuł Artysty Ludowego ZSRR za swoje wielkie osiągnięcia w rozwoju radzieckiej sztuki muzycznej. Rotaru przeniósł się do rosyjskojęzycznego repertuaru, dla którego zaczęli wypychać ją na Ukrainę.

Sophia Rotaru z wnukami

W 1991 roku album "Caravan of Love". Tutaj można poczuć wpływ hard rocka, a nawet metalu, który w tym czasie był u szczytu ich popularności. W tym samym czasie wyszedł i film muzyczny o tej samej nazwie i program "Złote serce".

Kreatywność Sofia Rotaru w mrożnych latach 90-tych

W 1991 roku Sofia Rotaru wydała rocznicowy koncert w Państwowej Sali Koncertowej "Rosja", poświęconej 20-leciu działalności twórczej. W programie wykorzystano grafikę laserową, świece i fantastyczną scenerię, w szczególności ruchomy czerwony kwiat z "Czerwonej Ruty". Po rozpadzie ZSRR i rozpoczęciu komercjalizacji przestrzeni muzycznej aktorka nie straciła pozycji w showbiznesie. W 1993 roku Rotaru wydało dwie kolekcje najlepszych piosenek, "Sofia Rotaru" i "Lavender", a następnie "Złote pieśni 1985/95" i "Farmland".
W 1997 roku Sofia Mikhailovna brała udział w kręceniu filmu "10 pieśni o Moskwie", w telewizji NTV, gdzie zaśpiewała piosenkę "Moscow May" wraz z grupą "Ivanushki International".W 1998 r. Ukazała się pierwsza płyta oficjalnej płyty Sofii Rotaru "Love me", a nieco później program o tej samej nazwie został zaprezentowany w Państwowym Pałacu Kremla w Moskwie. W tym samym roku wokalistka została nagrodzona "Zakonem św. Mikołaja Cudotwórcy" "Za rozmnożenie dobra na Ziemi". Rok później ukazały się kolejne dwa albumy piosenkarza z serii "Star".

Przywództwo Sofia Rotaru w 2000 roku

W 2000 r. Sophia Rotaru została uznana w Kijowie za "Człowieka XX wieku", "Złoty głos Ukrainy", "Najlepsza ukraińska piosenkarka popowa XX wieku", "Kobieta roku".

Sophia Rotaru z mężem

W 2002 roku piosenką "Moje życie, moja miłość" Sofia Rotaru otworzyła "Noworoczne światło" na kanale ORT. W tym samym roku ukazał się nowy album zatytułowany "I still love you". Piosenki na płycie są wielostronne, a remiksy starych piosenek pojawiają się na płycie po raz pierwszy. Wiosną Gwiazda Sofia Rotaru została zapalona w Kijowie, a latem otrzymała najwyższy tytuł na Ukrainie - Bohater Ukrainy. Po śmierci małżonka (23 października z powodu udaru), Sofia Rotaru przerywa aktywną działalność turystyczną. Pod koniec roku zostaje wydana kolekcja piosenek piosenkarki "The Snow Queen". Nawiasem mówiąc, po wynikach 2002 r., Rotaru stał się drugim najpopularniejszym krajowym piosenkarzem Rosji.
25 grudnia oficjalne wydanie kolekcji piosenki Sophia Rotaru "The Snow Queen", wydanej na etykiecie "Extraphone" (Moskwa, Rosja). Część krążenia wydała album z ekskluzywnym prezentem - plakatem piosenkarza. W 2003 r. Moskwa położyła gwiazdę na alejce przed Państwową Sali Koncertowej "Rosja". W 2004 roku ukazały się albumy "Sky is Me" i "Lavender", "Khutoryanka". Rok 2005 upłynął pod znakiem wydania płyty "Kochałem go".

60. rocznica Zofii Rotaru

7 sierpnia 2007 Sofia Rotaru skończyła 60 lat. Setki fanów z różnych zakątków świata przybyło do Jałty, aby pogratulować śpiewakowi. Prezydent Ukrainy Wiktor Juszczenko przyznał śpiewakowi Order Zasługi II stopnia.

Nazwa etapu Sofia Rotaru

Do 1940 r. Wioska Marshintsy, w której urodził się piosenkarz, była częścią Rumunii. To była przyczyna odmiennej pisowni imienia i nazwiska Sofia Rotaru. W napisach z filmu "Chervona Ruta" artysta ma nazwisko Rotar. I na wcześniejszych zdjęciach napisali imię Sophia. Aby napisać swoje nazwisko w języku mołdawskim, czyli z literą "y" na końcu, Rotaru została powiadomiona przez Editę P'eha.
Sophia Rotaru na wideo
"Nie, nikt tego nie wymyślił, wynika to z faktu, że ta wioska, w której się urodziliśmy, kiedyś należała do Rumunii,było to terytorium Rumunii, a po wojnie teren ten został przyłączony do Ukrainy, w związku z czym papież został wezwany do biura rejestracji wojskowej i werbunku i powiedział, że rumuńskie imię należy zmienić na rosyjskie. Usunęli literę "y" na końcu, zamiast Rotaru, Rotar stał się miękkim znakiem, a teraz wszyscy mamy nazwisko Rotar. Ale tak naprawdę, Rotaru jest właściwym nazwiskiem ... ", mówi Siostra Sophia Rotaru.

Życie Sofii Rotaru

Sofia Rotaru poślubiła Anatolija Evdokimenko w 1968 roku. I żyli razem całe życie, pomagając sobie nawzajem. Mąż stał się dla Sofii Rotaru nie tylko wsparciem, ale także osobą, która pomogła jej osiągnąć sukces. Z jego uległości powstała grupa Chervona Ruta, w której Sofia Mikhailovna została solistką. Nieskończone podróże i koncerty prawie nie pozostawiają czasu na życie osobiste Sophii Rotaru, ale ze względu na to, że jej mąż zawsze był obecny, nie czuła się oddzielona od swojej rodziny. Razem żyli przez ponad trzydzieści lat - aż do śmierci Anatolija Evdokimenko.
Piosenkarz bardzo ciężko doświadczył tej straty, przestała działać, pojawiać się na uroczystych wydarzeniach. Rok po smutnych wydarzeniach, Rotaru po raz pierwszy pojawił się na scenie, poświęcając swój pierwszy występ pamięci Evdokimenko.