Grupa Chayf - kompozycja, zdjęcia, teledyski, słuchanie piosenek

Biografia grupy "CHajf"

"Chayf" to rosyjski zespół rockowy z Jekaterynburga, którego historia rozpoczęła się w czasach radzieckich. W przeciwieństwie do większości grup Ural, które angażują się w eksperymenty gatunkowe, Chajf, kierowany przez Vladimira Shakhrina, gra czystą skałę dla zwykłego człowieka za pomocą prostych, ale jednocześnie inspirujących teksty piosenek, zmieszanych z motywami reggae i czasami bardycznymi. piosenka W repertuarze grupy znajdują się rock'n'roll i nastrojowe kompozycje chuligańskie ("17 lat", "Hip-Hop", "Pomarańczowy nastrój"), melancholijne ("Nikt nie usłyszy", "Argentyna - Jamajka") i filozoficzne ("Nie Pospiesz się "," Koniec wieku ").

Jekaterinburska grupa rockowa CHajf

Historia stworzenia

Vladimir Shakhrin, przyszły lider grupy "Tea", zainteresował się muzyką jako dziecko, gdy kupił z rąk prawdziwą wartość za tamte czasy - magnetofon, z którym była rolka z taśmą. Z jednej strony były piosenki "The Rolling Stones", az drugiej - Tom Jones. Tak więc przyszły założyciel "Cafe" po raz pierwszy dowiedział się, czym jest muzyka rockowa i zakochał się w tym kierunku.
W 1975 Shakhrin i jego koledzy z klasy, Sergei Denisov i Andrei Khalturin, zorganizowali zespół "Spots" (lub, w obcym języku, "Spots"), z którym występował na lokalnych dyskotekach z coverami utworów zagranicznych zespołów, głównie The Beatles.
W 1976 roku, w 10 klasie, gdzie studiowali młodzi muzycy, przeniósł się nowy uczeń Władimir Begunow. Na podstawie zamiłowania do muzyki rockowej imiennicy stali się bliżsi, zaczęli zmieniać płyty, a wkrótce Begunova została przyjęta do grupy. Shakhrin grał na gitarze, śpiewał Denisov, Runners grał na gitarze basowej, a Khalturin siedział przy perkusji.

Vladimir Shakhrin i Vladimir Runners w młodości

Po szkole dzieci jednogłośnie, z wyjątkiem Chalturina, zdecydowały się wstąpić do tutejszej szkoły technicznej, tak jak uczyła tam matka Shakhrina i - co najważniejsze - był arsenałem sprzętu muzycznego. Wkrótce jednak przyszedł kryzys - Denisow opuścił szkołę techniczną, Shakhrin musiał zaśpiewać, a jesienią 1978 r. Obaj pozostali członkowie "Spots" wyjechali do wojska.

Biegacze i Shahrin w armii

Po służbie obie żegnały dziecięce marzenia o muzycznej grupie. Shahrin rozpoczął pracę w swojej specjalności na placu budowy, a Runnerzy weszli na służbę policji. Przyjaciele nadal się porozumiewali, wciąż wymieniali zapisy, ale już nie ćwiczyli. Aż do roku, w 1983 r., Shakhrin spotkał Olega Reshetnikova i Vadima Kukuushkina. Ci dwoje od dawna myślą o stworzeniu zespołu rockowego. Decydującym czynnikiem była wizyta na koncercie Wiktora Tsoia i Mike'a Naumenko w wydziałowym centrum rekreacji budowniczych.

Shahrin przez długi czas pracował jako budowniczy

Potem Shahrin doszedł do tego samego DK i zażądał, aby mu przydzielono miejsce do uprawiania muzyki. Budowniczy nie mógł odmówić, a wkrótce kwartet przyjaciół rozpoczął próby. Kiedy pierwszy materiał został nagrany w warunkach pół-rękodzieła, muzycy zaczęli zastanawiać się nad nazwą. Artyści od dawna walczą z nim, jednak, jak to zwykle bywa, nazwa przyszła spontanicznie. Podczas spotkań faceci często parzyli herbatę przy użyciu młynka do kawy (z tego powodu, że nie mieli kawy, żałowali, że wyrzucili urządzenie). Okazało się coś w rodzaju czerwonawego napoju "o smaku, który przyniósł uczucie pełnego szumu" - "Herbata" (początkowo nazwa została napisana z łącznikiem "Herbata-f").
29 września 1985 roku jest oficjalnym początkiem Shakhrin i firmy - po raz pierwszy wystąpili w Domu Kultury w Swierdłowsku pod nową nazwą.

Główne etapy kreatywności

W 1984 roku Shahrin, The Runners and Reshetnikov nagrał album "Top-Isetsky Pond", składający się z 10 utworów. Jednak kaseta nie otrzymała dystrybucji z powodu szczerze amatorskiej jakości nagrywania. Ten album nie jest tradycyjnie zawarty w oficjalnej dyskografii "Chayfa".
W 1985 roku nagrano pierwszy "prawdziwy" album - "Life in the pink smoke", składający się z dwóch części. Pierwsza część została zarejestrowana przed ostatecznym utworzeniem kompozycji. Po raz pierwszy "The Wave of Simplicity", Vladimir Shakhrin i gitarzysta zespołu Trek Mikhail Perov pracowali w domowym studio. Drugi film "Złe sny" został nagrany w mieszkaniu Shakhrina wraz z Begunowem i Denisowem, którzy powrócili. W 1986 roku pojawił się Alexey Gustov, zdolny do pracy nie tylko z dźwiękiem, ale także z wyposażeniem.

Członkowie grupy "Tea" w młodości

W rodzinnym mieście "Tea" wiele się nauczyło. Małe sale koncertowe były zawsze wypełnione po brzegi, gdy Shahrin i firma pojawili się na scenie. Stopniowo grupa zaczęła rozszerzać "strefę wpływów"; Czelabińsk został wybrany jako pierwsze miasto na trasie. W tym czasie kompozycja "Cafe" została uzupełniona o basistę Antona Nifantyeva. Przez krótki czas grała z nim jego żona Alina, ale kobiecy wokal nie dogonił.
"Sobotnia noc w Swierdłowsku" została nagrana z pomocą kolegów muzyków, między innymi Wiaczesława Butusowa. Zebrali ostrożnie każdą kompozycję, chociaż dźwięk na żywo pozostawiał wiele do życzenia po przeniesieniu na film. Mimo to "Dyfj" udało się wysłać album do stolicy.
Chayf - Saturday Night in Sverdlovsk (1986)
Perkusista Vladimir Nazimov zastąpił Reshetnikov. Regionalny festiwal rockowy ponownie odbył się pod znakiem "Tea", a muzycy wyjechali do innych miast kraju. Po powrocie do domu po kilku festiwalach i małej trasie koncertowej grupa zaczęła przetwarzać zgromadzony materiał. W rzeczywistości za trzy tygodnie udało im się nagrać utwory na dwie płyty "Dulya with poppy" i "Dermontin", które ukazały się w 1987 roku.
Chaif ​​nie zatrzymał się w połowie drogi i został zreformowany: Igor Zlobin został zastąpiony przez Nazimova na zestaw perkusyjny i Pavela Ustyugova, który jest odpowiedzialny za gitarę. Dodatkowy instrument i nieco inny styl beatów nie mogą wpływać na dźwięk.

Dość szybko grupa wyszła poza Swierdłowsk

Wycieczki stały się coraz bardziej. Przerwa w stosunkach z Gustowem w 1989 roku nie była krytyczna, podobnie jak pożegnanie Zlobina i Ustyugova. Zostali zastąpieni przez Valery'ego Severina, perkusistę i wieloletniego przyjaciela Shakhrina. Już u niego w kompozycji została wydana kolekcja "To nie ma znaczenia". "The Fourth Chair" (1991) i "Let's Come Back" (1992) otworzyły więcej dróg dla grupy, a na końcu pojawiła się piosenka z napisem "Nobody Hears (Oops)", która później stała się znakiem rozpoznawczym Chayfy.
Chuyf - nikt nie usłyszy
W 1993 r. Od razu ukazały się trzy profesjonalne filmy wideo: "Nie spiesz się", "Nie podawaj mi powodu" i "Moje miasto". Pierwsze dwa z albumu "Children of the Mountains" (1993), a trzecie z "Niech wszystko będzie tak, jak chcesz" (1995). W 1995 roku Tigran Keosayan nakręcił teledysk do utworu "Someone Sly". Od tego samego roku "Herbata" pojawiała się corocznie w "Maxidrome" przez następne siedem lat.
Herbata - nie spiesz się
Od 1994 roku grupa wydawała okresowo albumy akustyczne "Orange Mood", zawierające utwory, które z jakiegokolwiek powodu nie były zawarte w albumach studyjnych. Do 2008 roku były 4 części albumów "Orange".
Jedynym zadaniem tego szalonego projektu jest próba odtworzenia atmosfery koncertów w mieszkaniu i wyjątkowego "pomarańczowego" nastroju wczesnych lat osiemdziesiątych ...
Kontynuowano tworzenie kompozycji, pojawili się tymczasowi muzycy, ale ostatecznie "złota" czwórka zebrała się dopiero w 1996 roku. Basista Wiaczesław Dvinin ugruntował zespół: od tego momentu "Chajf" się nie zmienił.

Kompozycja "Chayfa" nie zmieniła się od wielu lat

Po "Real World" (1996) nastąpiła pewna pauza, ale nikt nie zamierzał rzucić kreatywności. Kolejny album "Shekogali" (1999) dał światu znaną obecnie "Argentynę - Jamajkę 5: 0".Do nieprzezwyciężonych sukcesów tego krążka należały także kompozycje "Koniec wieku", "W jej oczach", "Bind My Eyes". W 2000 roku grupa weszła, świętując rocznicę - 15 lat. Na cześć tego zgromadzili dwudziestotysięczny "olimpijczyk" i zwiedzili Wołgę. Znalazł bohaterów i nagrodę "Ovation".
Herbata - W jej oczach (na żywo)
Album "Sympathy" (2000) nie miał jeszcze czasu, by niepokoić słuchaczy, ponieważ ukazał się "Time Does not Wait" (2001) i kompozycja "Do not bring it to the limit", która zagrała w całym kraju i za granicą.
Pomiędzy "48" (2003) i "From Myself" (2006) "Chayf" złożył pełny dom w "Olympic". Nagroda MuzTV w 2004 roku przyznała Chayf specjalną nagrodę za wkład w rosyjską muzykę rockową. Ta nagroda stała się jedną z najcenniejszych, a także Złoty Gramofon, otrzymany pięć lat wcześniej.
Chayf. Wywiad 2000
2007 pamiętał udział Shahrina i Begunowa w kręceniu komedii "Dzień wyborów". Grali muzyków prowincjonalnych, w stylu bardzo przypominającym samych siebie. Grupa powróciła do współpracy z kwartetem I w Radio Day (2008), gdzie Dmitrij Dyachenko zajmował fotel reżysera zamiast Olega Fomina. Odlew pozostał praktycznie niezmieniony: Nonna Grishaeva, Maxim Vitorgan, Mikhail Kozyrev i inni.Ale obraz uczestników "Chayf" się zmienił: teraz zostali zastrzeleni przez całą grupę, a ich prawdziwe imię brzmiało w kadrze.
Solistki grupy "Chayf" w filmie "Dzień wyborów"
Albumy "Own / Alien" (2009) oraz "Cinema, wine and dominoes" (2013) zostały oznaczone kolejną rundą koncertów, ale muzycy zatrzymali się, przygotowując się na 30-lecie.

Współpraca z innymi artystami

  • Zbiór najlepszych piosenek "Emerald hits" - Tea and Ensemble "Emerald"
  • "Psy z miejskich przedmieść" - Chayf, Alexander Sklyar i Konstantin Kinchev
  • "Farewell, Baby" - "Tea" i Nikolay Fomenko

Skandale

W 2002 roku grupa prawie straciła swoją nazwę. Muzycy postanowili zarejestrować słowo "herbata" jako znak towarowy i byli niemile zaskoczeni, gdy dowiedziała się, że firma produkująca herbatę "Caravan" zrobiła już to jako nazwę marki herbacianej. Jednak prawo stanęło po stronie grupy i opowieść została rozwiązana na korzyść prawdziwej "Dyfy".

Dyskografia

  • "Życie w różowym dymie" (1985) - na dwie części
  • "Sobotnia noc w Swierdłowsku" (1986)
  • "Dulya z makiem" (1987)
  • "Dermontin" (1987)
  • "Nie martw się" (1990)
  • Czwarte przewodnictwo (1991)
  • "Wracajmy" (1992)
  • "Dzieci gór" (1993)
  • "Niech wszystko będzie tak, jak chcesz" (1995)
  • "The Real World" (1996)
  • Shekogali (1999)
  • Sympatie (2000)
  • "Czas nie czeka" (2001)
  • "48" (2003)
  • "From Myself" (2006)
  • "Your / Alien" (2009)
  • "Kino, wino i domina" (2013)
  • "Teoria strun" (2017)

"Herbata" teraz

Podczas mistrzostw świata w Rosji Vladimir Shakhrin opublikował wideo na temat relacji z Argentyny-Jamajki 5: 0 na portalach społecznościowych, poświęcając nową wersję zwycięstwu Stanislava Cherchesova nad Arabią Saudyjską z podobnym opisem: "Ból mija, ból idzie ... Rosja - Arabia Saudyjska 5: 0 ". Grupa aktywnie koncertuje, w 2017 roku wydała niezwykły album "String Theory", który zawierał covery własnych utworów w aranżacji orkiestrowej. Na początku 2018 roku ogłosiła rozpoczęcie prac nad nowym albumem.